Toen waren wij aan de beurt

Veel van mijn cliënten komen bij mij omdat ze iets heftigs hebben meegemaakt. Een burn-out, een overlijden, onveilige werksituatie of het verlies van een baan. Soms staan ze hierdoor continue ‘aan’. Soms zijn ze neergeslagen, boos of te moe om een stap te zetten. Hebben vaak gedacht dat het vanzelf over zou gaan.  Ze slapen slecht, een weekend op de bank is niet meer voldoende. Ze komen er uiteindelijk niet onderuit om hulp te zoeken.

Inbraak

Vorige week op een gewone doordeweekse dag waren wij aan de beurt. Mijn man kwam 10 minuten eerder thuis dan ik. Ik stond in de file en had hem gevraagd alvast de hond op te halen bij de oppas.
Het duurde even voordat hij doorhad dat er iets mis was. De hond liep voor hem uit en verdween bij binnenkomst direct door de achterdeur. Wat bleek; deze stond wagenwijd open. De deur had allerlei sporen van braak maar de ruit was nog in tact. Boven in de studeerkamer bleek de ravage groter. Deze bleek niet bestand tegen een grote kei. Glas lag overal. We vonden het zelfs terug in de muren. En de kei lag als een eenzame getuige op de grond.

Veilige haven

Wij hadden een soort van geluk. Naast de ravage bleek er niets weg en niets was (nog) overhoop gehaald. Laptop nog op de tafel en kastdeuren nog gesloten. Ik was vooral blij dat de heren het hazenpad hadden gekozen. En niet de confrontatie waren aangegaan maar je voelt toch een woede opkomen. Iedereen is altijd welkom bij mij thuis maar dan wel omdat ik ze uitnodig als gast. Dit is onze veilige haven.

Impact

Zelf heb ik het ooit eerder meegemaakt. Toen was wel alles weg en mijn huis was overhoop gehaald. De impact hiervan was groot, het gevoel van onveiligheid enorm. En het heeft lang geduurd voor de nachtmerries voorbij waren. Nu viel het mee. De hond ligt weer in de vensterbank en doet waar hij voor is aangenomen. Wij krijgen nieuwe ramen en deuren maar toch.

Het blijft een vreemde gedachte. Wildvreemde gasten die gewapend met een schroevendraaier en kei besluiten zich toegang te verschaffen tot een huis dat niet van hen is. Wie zijn deze mensen, hoe zien hun ouders eruit en wat gaat er om in hun hoofd……
Ik geloof niet dat ik dit wil begrijpen.

Annemieke Kirch
Wil je contact met me opnemen dan kan dit Annemieke@Twente-Counseling.nl
NB deze blog is als verkorte versie ook verschenen als column in het Twents Volksblad

E-book Routeplanner leidinggevenden

Leidinggevende Whitepaper

Dank je voor de inschrijving en veel leesplezier!

E-book HR het fundament van elke organisatie

HR Whitepaper

Dank je voor de inschrijving en veel leesplezier!